tam şu an, şu saniye..

Hayır, hayır bu kadar zayıf olamam...!!!
Kendimden çekiniyorum böyle anlarda.Saklayabilmek, "hayır, yenilmiyorum" diyebilmek istiyorum bana kızan iç sesime.Ama yapamıyorum.Kaçıp saklanabileceğim bir yer yok.Bilincimin, bilinçaltımın hiç bilmediğim uzak köşeleri bile teslim olmuş durumda,biliyorum.

İçimden geldiği gibi yazıyorum.Benliğimde dolaşanlar parmaklarımdan klavyeye akıyor.İçimden geldiği gibi yaşıyorum, hatta içimden gelenler benden bağımsız hareket ediyor, tıpkı şu an parmaklarımın yaptığı gibi.

Ben nereye gidiyorum?
Güzel soru...