Neredeyse 2 aydır yazmamışım. Nasıl oluyor vakit bir türlü geçmezken yıllar hayatlar geçiyor demiş ya üstad; hem vakit hem de hayat su gibi akıp gidiyor...Hayatın, zamanın getirdiklerinin, hüzünlerin ardından bakakalıyorum biraz umut biraz korkuyla. Günler dilemekle geçiyor, güzellikler, güzel düşler, düşlerin gerçeğe kavuştuğu güzel günler dilemekle...
Kafa karmakarışık, ruh desen küsmüş kabuğuna çekilmiş; ve ben ikisinin de dışında ağlamaklı, ürkek bir küçük kız...
4 Nisan 2008 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder