25 Ocak 2008 Cuma

Sinirleniyorum.Bakış açılarınız beni sıkıyor, iyimserliğime gölge düşürüyor...
Kızıyorum.Ne haksızlığa tahammülüm var, ne de gelişmemiş beyinler tarafından anlaşılmamanın sıkıntısına katlanmaya niyetim var.
Eski umarsızlığımı geri istiyorum.Duyduğum gördüğüm herşeye güler geçerdim...Şimdi neden bütün sigortalarım atıyor boş insanlara?!

Sakin olmalıyım.Kendim olmalıyım.Farkındalık seviyemin farkında oluş seviyemin yüzde yüz olduğunu kendime hatırlamalı, yalnızca değeceklere tepki vermeli bünyem.

Daha çok susmalı, daha çok gülmeli, daha çok inanmalı bağlandıklarıma, daha çok bağlanmalı inandıklarıma....

Hiç yorum yok: