Çekip gitmeyi bilmeli insan.
Bitmiş bir cümleye konulan son nokta gibi kararlı olmalı.
İnciten insanlardan, anılardan, duygulardan ardına asla bakmamak üzere kopabilmeli...
Gözlerini kapatıp koşmaya başlamalı, sesleri duymamalı, yüzleri görmemeli, takılıp düşmemeli kendi yenilgilerine...
Çekip gitmeyi öğrenmeye başlıyorum.Koşacak gücüm olmasa da henüz, yürüyorum ardıma bakmadan.
Gözlerini uzaklara dikmiş yere sımsıkı basan bir ben var şimdi aynada
Sesler eskisi gibi değil, yüzler silikleşmeye başladı
Daha huzurluyum sanki, biraz da umutlu
Çekip gitmek bana yakıştı, çekip gitmek beni ben yaptı
6 Ekim 2007 Cumartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder