31 Temmuz 2007 Salı

hiiiiç!

İki elin birbirine uzanıp parmak uçlarının değmesi gibi yalın gelir kimine.
Bazen bazısı istemez omuz çevirir de peşini bırakmaz,gitmez kiminden.
Çoğunun olağanlığı ve hatta sonra durağanlığı olur.

Benimse şarkılarım,şiirlerim,dualarım,gözyaşlarım,yenilgilerim,vazgeçip de tekrar inanışlarım,kocaman koskocaman bir dileğim var yüreğimde;

var da

hala yok bana

Bekleyişim sonunu sonsuzda mı bulacak dersiniz yoksa durağım yıkılmadan çekip gidebilecek miyim düşlerimin gerçek olduğu yere doğru....?

Hiç yorum yok: