18 Şubat 2007 Pazar

hiçim-hiçsin-hiçiz

Ne yazacağımı bilmeden başladım yazmaya.Ne yazmam gerek,içimden gelenler nedir,neler bekliyorum ve neler getirecek hayat bana hiçbir fikrim yok.
Korkaklığımdan bıktığımı farkettim.
Hayal kırıklığı yaşamaya tahammülüm kalmadığını yıllar önce farkettiğimi hatırladım ve şimdi ellerimi açıp bakıyorum da kırık dökük birkaç zavallı cümleden ve belki de hep rüya olarak kalmaya mahkum masum dileklerimden başka ne var ki avuçlarımda...
Yine yalnız kaldım!
Kahretsin ki döngümün değişeceğini inanarak aptallık yapmışım yine.
Bazı yazgılardan kaçtığını sanar insanlar hep.İnsanlar ne zaman sevgiyle bakan bir çift göz görse "tamam!" der,"işte mutluluk sonunda beni buldu! "
Bak şimdi neredeyim?
Şimdi neredesin?!

Hiç yorum yok: